EXPLORING NEW YORK
(negentiende sessie - januari 2011)
|
December 2010: naar New York met Jan-Age, wat handbagage en drie goede voornemens...
|
|
|
|
|
... te weten:
|
|
|
|
|
Wat de bevolking betreft onderscheidden we al gauw drie subgroepen...
|
|
|
|
|
a: NewYorkers met ondergewicht, rennend door het Central Park en langs de rivieroevers...
|
|
|
|
|
b: NewYorkers van gemiddeld postuur, zich voornamelijk bevindend achter vitrines van warenhuizen en de balies van MacDonald's, Wendy's, BurgerKing, Kentucky Fried Chicken, Pizza Hut en Sbarro...
|
|
|
|
|
c: NewYorkers met overgewicht. Dezen verkeren voornamelijk op trottoirs en in de eetruimten van MacDonald's, Wendy's, BurgerKing, KFC, Pizza Hut en Sbarro. Zij vormen de grootste subgroep en zijn tevens de enigen waarbij door ons progenituur werd geconstateerd.
|
|
|
|
|
Het is in New York niet mogelijk om een ontbijtje te bestellen van Europese hoeveelheden. De meest bescheiden keuze is een 'broodje gezond'. Dit is een dik uitgevallen pistolet van ongeveer 50 centimeter lengte, overdwars doorgesneden en belegd met 16 lagen ham, daarop 16 lagen kaas, daarop sla en garnering naar keuze, afgedekt door 16 lagen droge worst. Het zachte deel van het brood wordt volledig geplet om deze hoeveelheid beleg te kunnen plaatsen.
|
|
|
|
|
Om de oorspronkelijke vorm van het brood nog enigzins te behouden wordt het geheel stevig in vetvrij papier gewikkeld. Een kleintje koffie of een kleintje cola is een kartonnen beker van minstens een halve liter, afgesloten met een plastic deksel die een opklapbaar deel heeft waarin een rietje kan worden geplaatst of waardoor gedronken kan worden. Bij de luxere zaken wordt de beker nog eens extra omhuld door een gepatenteerd houdertje, dat voorkomt dat men zich brandt of koude handen krijgt.
|
|
|
|
|
Wilde plannen dienden zich bij ons aan: een broodjeszaak 'Minims' openen met Nederlandse hoeveelheden en prijzen naar rato. Onze voornemens om de lokale bevolking zuiver antropologisch te bezien en de samenleving kritiekloos te ondergaan kwamen daarmee te vervallen.
|
|
|
|
|
Onze fietsplannen daarentegen bleven onverminderd overeind.
|
|
|
|
|
Het openbaar vervoer in New York is uitstekend geregeld. Er zijn voldoende buslijnen en drie van de vijf personenauto's zijn taxi's, te herkennen aan de gele kleur.
|
|
|
|
|
Naast deze bovengrondse voorzieningen is er ook nog een ondergrondse: de metro, frequent rijdend op lijnen met wel erg weinig knooppunten. Een dagkaart kost $8,50 en die optie hebben we op een gure dag volledig uitgebuit.
|
|
|
|
|
Verreweg de beste manier om New York te beleven is te gaan fietsen. Daarvoor is de stad ten dele goed ingericht. Hier en daar, dus lang niet overal, zijn gedeelten van de weg gemarkeerd door een ononderbroken strepenpaar met daartussen op regelmatige afstanden de afbeelding van een fiets. Deze voorziening stelt niet veel voor, want maar al te vaak wordt de fietser op zijn pad belemmerd door geparkeerde auto's of lossende vrachtwagens. Er is dus maar weinig verschil met wegen die deze markering niet hebben.
|
|
|
|
|
Er zijn ook straten, waar het fietspad volledig gescheiden is van het overige verkeer. Het voordeel daarvan is, dat je niet voortdurend achterom hoeft te kijken als je moet uitwijken voor een obstakel. Maar beide systemen stellen je voor verrassingen: ze houden altijd plotseling op en nergens wordt verwezen naar een mogelijke voortzetting.
|
|
|
|
|
In het algemeen is fietsen in New York veilig. Het gemotoriseerde verkeer houdt rekening met de kwetsbaarheid van de fietser en anticipeert daarop. Toch zijn er plaatsen waar je beter even kunt afstappen, zoals bijvoorbeeld Columbus Circle, een onoverzichtelijk kruispunt.
|
|
|
|
|
Er zijn redelijk wat zaken waar je fietsen kunt huren. De prijzen liggen tussen de $30 en $40 per fiets per dag. Bij de duurste zaken is zijn de sloten inbegrepen, bij de goedkopere moet je die extra betalen zodat er in feite weinig verschil in prijzen bestaat. Die sloten zijn beslist nodig, want je kunt in New York geen fiets onbeheerd laten staan.
Merkwaardig is wel, dat die fietsverhuurders uitsluitend fietsen afleveren met uitvalnaven en direct verstelbare zadels, terwijl je toch het tegendeel zou verwachten.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Die huurfietsen zijn vrijwel altijd als nieuw en van een redelijke kwaliteit. Alle zijn voorzien van drie voor- en zeven achtermessen, zodat er een effectieve schakelmogelijkheid is van 14 à 15 verzetten. Een nadeel is dat het semi-racefietsen zijn, waardoor je nagenoeg geheel over je stuur gebogen ligt en een deel van je gewicht naar je armen wordt verplaatst. Daardoor zie je meer van het wegdek dan van de omgeving. Je stuur wat hoger- en je zadel wat lager zetten is een kwestie van compromissen sluiten. P begon zijn eigen Pedersen opeens heel erg te missen...
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
cc
|
Tenslotte nog iets over het historische New York.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
Wil je de vorige aflevering nog eens bekijken,klik dan hier...